Verslagen 2009


21 november -Bridge2Fame 15

Afgelopen zaterdag stonden er 2 bands op het programma, die de avond zouden vullen met bekende hits vanaf de 60-er jaren. Frappant waren de gelijkenissen tussen de beide bands: vier iets oudere heren met een jongere zangeres als boegbeeld. Dat bewijst maar weer dat muziek spelen niet leeftijd-gebonden is. Ook denk je vaak dat als muzikanten al ietsje ouder zijn, dat ze vast al jaaaren bezig zijn en een ruime ervaring hebben. Maar niets is minder waar. Deze mannen zijn pas begonnen op een leeftijd, dat andere bands er juist mee ophouden! Bijvoorbeeld de drummer van Progress: die is zo’n 2-3 jaar terug begonnen op een paar oude verfblikken! Ook de bassist had voor zijn 45-ste nog nooit een instrument aangeraakt! En dan nu zo optreden: Petje af!

Tegen tienen beet de band Progress uit Dokkum e.o. de spits af. Ze begonnen met enkele rustige nummers, zoals “House of the rising sun”, en “Folsom prison blues”, maar bouwden het volume en ritme steeds wat meer op. Een eigen nummer “Doutzen blues” en nog wat stevigere rocknummers volgden. En zangeres Tryntsje genoot zichtbaar tussen haar mannen!

Na een kleine pauze was Bald and Grey uit Heech aan de beurt. Na de zomervakantie was er een wisseling geweest in de band: een nieuwe gitarist, die echter (nog) niet bij het bandnaam-plaatje paste (blonde bos haar ;-)). Zij spelen al een paar jaartjes langer, maar beschouwen de muziek ook echt als hobby en treden zo’n 6 x per jaar op, ook puur voor de lol. Met een gevarieerde setlist van “Brown eyed girl” tot “What’s up” zong zangeres Ilse de sterren van de hemel, waar nodig aangevuld met de basstem van drummer Julian (de Heechspanning-man).

Beide bands speelden daarna nog elk een sessie van dik een half uur waar allerlei oude en nieuwere klassiekers de revue passeerden. Lekker in het gehoor liggende, dansbare muziek waarbij het publiek dan ook even met de beentjes van de vloer ging. Voor een impressie kan even op YouTube gekeken worden, daar staan de filmpjes al op! (Zoek naar B2F 15.)

Kortom: een erg gezellig avondje B2F ondanks de matige opkomst van publiek. Jammer voor de bands en organisatie, te meer omdat juist uit een plaatselijke enquête onder de jeugd gebleken was, dat men graag wat vaker op de zaterdagavond B2F wilde hebben. En dat nou juist die categorie het af liet weten!? Mogelijk concurrentie van De Dijk in Weidum, of het slechte weer, who knows... Maar niet getreurd, diegenen die wél gekomen zijn hebben genoten!

Mensen van Progress en Bald and Grey hartstikke bedankt en hopelijk een volgende keer beter!


25 oktober -Bridge2Fame 14

De wintertijd was die nacht ingegaan, dus een heerlijke lange dag om op gang te komen. Genoeg te beleven in het kleine dorpje Britswert: JanKobus Seuninga (ex-PigMeat) zou optreden in het kerkje en tegelijkertijd aan de overkant was ook de aftrap van het B2F-seizoen in Us Honk. Natuurlijk wilden we het liefst dat de mensen naar ons toe kwamen;-) We hadden niet te klagen: het werd een gezellige drukte!

De afgelopen zomerperiode zijn er door verschillende partijen nogal wat investeringen in de apparatuur gedaan en dingen gerepareerd, dus we hoopten vandaag goed voor de dag te komen. Toch hadden we even aanlooptijd nodig om de techniek op de juiste manier in te stellen. Toen bleek er nog stroom op de microfoons te staan, oorzaak onbekend. Dit werd simplistisch opgelost door fleurig roodwit-geblokte broodmanddoekjes om de microfoons te draperen en met een tie-ripje vast te zetten. Je moet roeien met de riemen die je hebt...

Dus een half uurtje later dan gepland beklom het Sneker duo Cause of Conticense het podium. Vorig jaar hadden ze ook bij B2F gespeeld, toen nog onder de naam The Nihilarians, maar toen ze de echte betekenis hiervan ontdekten vonden ze dat toch niet helemaal bij hun passen. Hun rustige, eigen geschreven akoestische repertoire was wel heel relexed, met o.a. Freefalling, Monday Morning en Around you. De stemmen waren in een jaar tijd wel een paar toontjes gezakt (baard in de keel?). Om de overgang niet te groot te laten zijn, eindigden ze met een rockcover: Neverender. Goed gedaan mannen!

Het publiek was nu wel klaar voor het hardere werk! Als tweede kwam op de planken de band Float a Ziggy, met de trein uit Groningen gekomen. Deze 3-mansformatie speelde alternatieve rock met een vleugje punk en een vleugje metal. Met een lekkere sound en wat meer decibels, speelden ze o.a. Heavy chains, Oasis ,Your Future en Say cheese. De bassist voelde zich niet 100 punten (katertje?), maar daar was tijdens het optreden niks van te merken. Helemaal toppie!

Derde op het programma was Koartsluting, 6-koppige fryske symforockband uit Elahuizen. Zij hadden maar 1 nummer op hun setlijst staan, maar die duurde wel een half uur! Met “It Swurd fan Damocles” bleven ze het publiek tot het eind boeien. Een lang muzikaal verhaal, geschreven door gitarist Robert en bezongen door Esther en Johannes. Het was een beetje te vergelijken met PinkFloyd. Super! Ze hebben ook nog grootse plannen voor de toekomst heb ik begrepen, met orkest ed. erbij, dus houd ze in de gaten!

En ja, toen was het tijd voor echte trash! Het leek alsof de heechspanning waar Koartsluting mee adverteert lijfelijk was overgeslagen naar de volgende band. Deze ruige mannen van Crushing Jackhammer haalden alles uit de kast: alsof ze onder stroom stonden! Ook al waren ze gehandicapt, omdat ze 1 gitarist misten, wij hebben het niet gemist! Met supersnelle rifjes en retestrakke drums en gebrul vanuit de tenen over Cannibalistic Behaviour, Night of the Beast en Satanic Lust zorgden ze ervoor dat er heel wat energie loskwam: de lichten van Us Honk hadden er wel een tijdje op kunnen branden! Je moet er van houden deze muziek, maar liefhebbers waren er zeker!

En last but not least: de Berlikummer band Orion. Stevige metal gemixed met symfonische klanken van de enthousiaste toetsenist Wieger, die eerder deze middag ook al met Koartsluting had gespeeld. Onze dorpsgenoot Hendrik speelde de bas, dus die had een thuiswedstrijd. Op de setlist stond o.a. It riedsel fan de dream, It skaad fan de tiid en Foar Ivich: prima muziek met de nodige gitaarsolo’s, en met de krachtige stem van Tamara was het plaatje compleet. Met nog een geweldige (ongeoefende) toegift, kwam hiermee een eind aan de iets uitgelopen, eerste aflevering van B2F, en kon iedereen met een tevreden gevoel naar huis. Behalve de die-hards dan, die nog even nagenoten in de afterparty...

Iedereen hartstikke bedankt en tot 21 november!


29 maart -Bridge2Fame 13

Opgepept met aspirienes en echina force , en dikke sjaal om naar Us Honk, want deze laatste B2F kon ik toch zeker niet missen! Nooit niet! Daar aangekomen rustig de boel klaarzetten samen met Geert, Marcus en Hilbert. We hadden een kort nachtje gehad, want de zomertijd was ingegaan. Maar de bands (5 stuks!) kwamen allemaal mooi op tijd.

Siep Zeldenrust (de “manager” van 2-Stroke) stelde zijn versterkers beschikbaar, dat scheelde weer wat ombouwtijd. Popworkshopband 2-Stroke mocht dan ook de spits afbijten met covers van o.a. Greenday, Anouk, The Darkness. Vorige week waren ze in Koudum bij de bandcontest als winnaar uit de bus gekomen. De muziek klonk weer goed, alleen zangeres Monica had wat last van een schorre keel en kon soms net even niet de hoge tonen halen. .. En toen viel het even stil: ze was letterlijk even de draad kwijt. Toen ze de microfoon weer ingeplugd had, speelden ze even vrolijk het nummer nog een keer overnieuw. Goed gedaan hoor!

De volgende was pwsband Fiasco, ook uit Koudum. Zij hadden een heel gevarieerd repertoire van o.a. de Dijk, Golden Earring tot Queen en ook nog een bluesnummer, zeker niet de makkelijksten! Zangeres Yfke werd nog even toegezongen omdat ze die dag jarig was: Hiephiephoera! Van haar bandleden kreeg ze een tamboerijn kado, die ze nu gelijk even kon uitproberen. Het publiek ging nog even met de voetjes van de vloer, dus al met al verre van een fiasco!

Rockband Black Rose uit Hartwerd, die we nog kenden van de 1-ste B2F, was als derde aan de beurt. De eerste paar nummers speelden ze in de oude bezetting met Frans als leadzanger. Daarna kwam zangeres Rejan erbij. Met recht een nieuwe aanwinst, zij gaf de band weer een heel andere uitstraling! Erg leuk ook om te zien hoe deze band in twee jaar tijd is gegroeid. Gewoon een kwestie van doorzetten! So keep on rockin’.

Crushing Days hadden we de vorige keer al wat half om half meegemaakt, maar vandaag waren ze in de juiste samenstelling. Ze begonnen met een instrumentaal nummer, daarna kwam ook zangeres Siegrid erbij. Met nog de mentale steun van de muziekstandaard , wat m.i. niet echt nodig was geweest. Zij brachten wat meer funky nummers naar voren. Met deze herkansing hebben ze het weer helemaal goed gemaakt!

En zoals meestal gebeurt, hadden we het klapstuk tot het laatst bewaard: Rockband Whatsaname. Beginnend in de zin van: dat dit nog maar hun 2-de optreden was in deze samenstelling, maar wel van ervaren muzikanten. Ze hebben allemaal in meerdere bands gezeten en kortgeleden gespeeld in de Rockopera American Idiot (Greenday) in Franeker en Winsum. Met een lange setlist aan bekende covers en enkele eigen nummers speelden ze de sterren van de hemel! Een lust voor het oor en het oog: jonge, wat hadden deze mannen er een lol in! En ook al was het publiek al meer dan gehalveerd, daar trokken ze zich niks van aan: SPEULE! En wij hebben genoten: Super! Kom graag nog eens terug mannen!

Met een bedankje aan alle betrokkenen, bands, medewerkers, vrijwilligers, publiek en Us Honk kwam er ook weer een einde aan deze geslaagde laatste Bridge2fame. Voorlopig weer even rust, maar we blijven online, en gaan brainstormen over het vervolg van B2F voor het komende winterseizoen.


1 maart -Bridge2Fame 12

Jong talent van Centrum v.d. Kunsten. We zouden deze middag maar eens een uurtje eerder beginnen, in de hoop het publiek tot het eind vast te houden ( 18.00 is schijnbaar etenstijd,haha). Kees Romers, docent en begeleider van popworkshopbands van het Cvk uit Sneek had 5 bandjes gecharterd om bij ons op te treden. Konden ze mooi wat podiumervaring opdoen en leuk voor familie, vrienden en andere belangstellenden om hun muzikale kunsten eens te bewonderen. Enkele van de bands spelen nog maar een half jaar met elkaar, anderen al wat langer. De leeftijd van deze jeugd ligt tussen de 13 en 17 jaar. Bij het CvK leren de pws-bands onder begeleiding van een docent samen te spelen, goed naar elkaar te luisteren, uit het hoofd te spelen en te zingen, omgaan met apparatuur, setlijst samenstellen, stukje performance enz. Er komt heel wat oefening, moeite en energie,maar vooral talent bij kijken om “idol”, popster of rockstar te worden. Wij hopen met ons opstappodium een bruggetje te zijn naar deze FAME.

Mother’s Kitchen beklom als eerste het podium. Ruim een jaar geleden hadden ze hun eerste optreden bij B2F, toen al heel swingend. Leuk om te zien hoe ze in dat jaar “gegroeid” zijn: vrijer en zekerder. Jammer voor hun dat de zanger/gitarist het op het laatste moment liet afweten. Daarom werd het een puur instrumentaal optreden, met o.a. nummers als: Fire eater, Cissy strut, Moliendo café. En ieder gaf zijn eigen solo!, van sax, trompet, trombone , toetsen en drums. Geweldig! Het swong weer de pan uit!

Als tweede de band TZN (=tijdelijk zonder naam) met muzikanten in de leeftijdscategorie van 13- 14 jaar. Ze hadden wat wisselingen in de band gehad, en sinds 3 weken een nieuw zangeresje: Ezra. Voor haar extra spannend want dit was haar eerste optreden. Nog ietwat verlegen, bracht ze het er goed vanaf samen met haar jongens, en alles uit het hoofd! De stem moet nog een beetje meer power krijgen, maar dat gaat zeker lukken! Daar ben ik van overtuigd.

Koffiewinkel was als derde aan de beurt (Niet de nederlandse vertaling van coffeeshop, wat dacht ik wel niet van hun?!). Deze 6-koppige band was muzikaal al wat verder en ook wat vrijer op het podium, al verstopte de bassist zich stiekum wat achter de toetsenist. Ook zangeres Christa had soms nog wat moeite om boven de muziek uit te komen, misschien ook nog een beetje meer lef? Niet verkeerd opvatten hoor, ze tonen sowieso al lef door überhaupt op het podium te staan! Hartstikke leuk gedaan, en gewoon doorgaan!

Hierna was het de band Lazy, die het podium voor zich opeiste. Zangeresje Annafloor was erg enthousiast en durfde zichtbaar meer te geven. Ook instrumentaal klonk het heel goed. Alleen hadden ze nog niet zo’n groot repertoire. Na 4 nummers was het jammergenoeg al weer voorbij.

Als laatste Crushing Days. Door een slechte communicatie was de originele band niet compleet. De drummer was al wel vervangen, de bassist kwam net op tijd nog binnen, maar de zangeres liet helaas verstek gaan. Sneu voor de andere bandleden. Maar gelukkig lieten ze zich niet kennen, ze gingen toch spelen! Het klonk hartstikke goed, maar toch miste er iets. Kees Romers sprong er nog even in en zong een liedje mee, en Sjoukje, de vriendin van de drummer, nam ook nog spontaan een nummertje voor haar rekening. Zo hadden ze het met elkaar toch nog gered! That’s the spirit!

Zo zie je maar weer hoe belangrijk een goeie communicatie is (tip voor het CvK?). Desondanks toch een heel geslaagde en gezellige middag gehad met veel positieve reacties. En zo kwam ook aan deze B2F met een hoog Anouk-gehalte deze keer, weer een “happy end”. Kees en alle bands nogmaals bedankt voor jullie inzet, en wie weet tot volgend jaar!


25 januari -Bridge2Fame 11

Voor de verandering eens een keer mooi weer op de zondagmiddag: zonnetje erbij, het leek wel voorjaar! Meestal is het nat, guur en herfstachtig met B2F. Een uur voor de afgesproken tijd kwam de eerste band al aan, dus ruim de tijd om alles klaar te zetten. Ze hadden er zichtbaar zin in. Nog voor het allemaal begon, was Us Honk al aardig vol gelopen met publiek.

Om 16.00 uur precies stond de metalband Corda klaar om de spits af te bijten. Deze jongemannen uit St. Annaparochie hadden flink geoefend, want dit zou hun eerste optreden worden. Zo te zien hadden ze geen last van zenuwen en al headbangend brachten ze gelijk de stemming erin. Met een lekker donker klinkende metalsound speelden ze hun zelf- geschreven nummers, oa. Game of Life en Island of Dead. De muziek zat goed in elkaar, en al had misschien de zang ietsje heftiger gekund, het klonk als een klok! Hun eerste stap naar Fame is gezet, en over fans hoeven ze niet te klagen.

Ook de tweede band The Tits had vele fans meegenomen. Deze band uit Nijemirdum had hun debuut gemaakt op het kerstgala van de RSG. Zij hadden een gevarieerde setlijst. Ze openden met een eigen nummer: Kate, verder speelden ze covers van oa. Radiohead, Wombats en The Clash. Ondanks enkele kleine pauzes vanwege materiaalpech (losgeschoten basepedaal, en kapotte snaar) lieten ze zich niet van de wijs brengen en brachten het met veel plezier tot een goed einde.

De púnrock-band Kramtried uit Damwoude wist er ook een feestje van te maken. Met hun voornamelijk frysktalige nummers bezongen ze oa. De leafde, Slachter en de Ko fan Sonnema. Het publiek was enthousiast, jong en “oud”? leefden zich al headbangend en pogo-end uit in de muziek. Bij gitarist Eibert liep voortdurend het zweet in de ogen (zweetbandje een idee?) en drummer Geart viel haast om van de honger en verbeet zich op zijn tong. Maar toen hun laatste klanken klonken stond zijn welverdiende fricandelletje klaar!

Ondanks dat het programma wat uitliep, wist de laatste band het inmiddels iets uitgedunde publiek nog scherp te houden: Rooster Rampage uit Leeuwarden. Opgeleukt met bloemenslingers en vlinders, brachten ze met zijn 3-en nog een geweldig stuk muziek naar voren. Eigen repertoire, met teksten over oa. Rifles, No prisoners, Madonna en Human Flesh. Zelf noemen ze het noise stoner punk, of ook wel modderpunk. Na de allerlaatste toegift kwam er dan toch een einde aan deze machtige, beukende en headbangende middag. Ik denk dat menigeen de volgende dag met spierpijn kampt of een schorre keel heeft van het grunten...

Elke keer is het weer een verrassing wat er komt aan bands en publiek, en elke keer wordt het weer een feestje! Bedankt allemaal! En voor de diehards werd het nog een latertje bij de afterparty in café Wiuwert.


3 januari -Bridge2Fame 10 Special Edition

Anders dan normaal vierden we dit hoogtepunt (de tiende keer alweer) op zaterdagavond, en nu niet met beginnende bands, maar met wat gevorderde bands die zich graag in de picture wilden werken. Ook voor promotie is B2F uitermate geschikt!

Rond een uurtje of 6 kwamen de eersten al binnen: De bands Long Way Down, en No Good Around waren de hele kerstvakantie op wintertour (ASLEEP AT THE WHEEL) geweest door Duitsland, Belgie en Nederland. De vorige avond had de duitse band Call Jamie zich nog bij hun gevoegd, en samen hadden ze gespeeld in Brunssum, het onderste puntje van Limburg. Natuurlijk waren wij zeer vereerd dat ze deze tour bij ons wilden afsluiten!

Als (mede)publiekstrekker was de Leeuwarder band No Worse benaderd. En om 21.00 uur stonden zij klaar om de spits af te bijten. Ze hakten er gelijk goed in met hun heftige streetpunk-sound. De nummers op hun setlist gingen o.a. over: de waarheid, raise your fist for freedom, no judgement enz, helaas zonder ondertiteling. De afwezige bassist werd even vervangen door JanPunk, maar het publiek had al gauw door dat hij playbackte, haha. Toch leuk geprobeerd. Maar ook zonder bas stonden ze hun mannetje!

De emo-band Call Jamie uit Dresden stond als tweede op de bühne. Zij hadden ook al een week getourd door eigen land, Belgie en Nederland. Bij aankomst in Britswert leken ze erg moe en hadden ze niet zoveel praatjes. Maar eenmaal op het podium kwamen ze weer helemaal tot leven! Vol vuur werkten ze hun setlist af, met o.a. Pacanea en Feel me. Vooral de 17-jarige drummer Oli trok de aandacht. Met een almachtige power kreeg hij het drumstel aan de wandel en hij presteerde het om in een half uur 3 stokken stuk te slaan! Waar kwam die energie ineens vandaan?? Geweldig!

De Groningse band Long Way Down stond als derde op het programma.Met hun melodische punkrock maakten ze er met z’n vijven een heerlijk feestje van op het podium. Ze lieten o.a. hun nieuwe nummers: Sucker Punch en Another Weak horen. Al had de tour wel de nodige tol ge?isd van hun stemmen (volgens hunzelf), ze bleven dolenthousiast tot aan het eind. Super, mannen!

Als hekkesluiter de van oorsprong Ureterper band No Good Around. Zij speelden ook dat het een lieve lust was en hadden de climax tot het eind bewaard. Het publiek ging nog even al pogo-end uit hun dak, ook beklommen ze nog even het podium met z’n allen. Een enkeling waagde een stage-dive. Helemaal te gek! Na de laatste “zugabe” hielden ze het toch echt voor gezien. Uitgeblust na hun wintertour, maar supertevreden over deze gezellig- drukke afsluiter.

Met recht een zeer geslaagd feestje, met de hartelijke dank aan alle bands, vele bezoekers en vrijwilligers!